Valkuil

En ja daar was hij weer heel hard en duidelijk! Mijn allergrootste valkuil.
Loslaten…..
Ik weet het, ik vertel het mezelf ook elke keer weer, van te voren, tijdens…. ik weet wat er gaat komen en toch lukt het me weer niet….
Loslaten ik vind het zoooo moeilijk, ik wil het niet. Ik houd het tegen ofzo.
Stampvoetend boos en verdrietig, oneerlijk vind ik het, ben het er niet mee eens, ik werk er hard voor, stop al mijn tijd en energie erin, laat andere (belangrijke) dingen ervoor liggen…. boos en verdrietig omdat het niet gaat zoals ik wil dat het gaat.
Loslaten dan komt het naar je toe, de rust, tijd en ruimte nemen om het te laten zijn zoals het op dat moment is.
Living in the moment en bewust kijken naar wat er nou eigenlijk allemaal gebeurt.
Probeer er weer ’n les uit te halen, achterhalen wat nu weer mijn valkuil is, is het hetzelfde of komt er een andere les uit??
Moet wel zeggen het stampvoeten duurt ondertussen gelukkig veel korter omdat ik er nu naar wil kijken, in wil kijken.
Is het puur me zin niet krijgen? Of dat het niet gaat zoals ik wil, of gaat het niet snel genoeg?
Wat verlies ik ermee? Of als ik goed kijk brengt het me dan eigenlijk wat?
Loslaten want alles is altijd tijdelijk, momenten, gevoelens, mensen, energie alles is altijd in beweging, dat brengt je uiteindelijk wat, als je er maar echt naar wilt kijken, of het leert je iets, laat je iets zien.
Ogen open, kijk, voel, neem waar, ga erdoorheen, laat het er zijn. Dan is het er uiteindelijk allemaal weer ……
Voelen, bewust zijn, verbinding, alles is in beweging en dat is groei.

LET YOUR HEART GUIDE YOU.