Verwachtingen

Mijn hele leven heb ik ze al, verwachtingen.
Verwachtingen van mezelf en van een ander.
Beide brengt het me vaak niet veel goeds eigenlijk.
Verwachtingen van mezelf ( kleine en grote ) torenhoog kunnen die zijn. Vroeger al en nog steeds nemen ze soms op een slinkse manier mijn gedachtes over. Gedachtes want dat zijn het…. je maakt voor jezelf een verhaaltje in je hoofd, een verhaaltje van hoe je zou moeten zijn, hoe je je zou moeten gedragen, hoe je dag eruit zou moeten zien, hoe je zelf eruit zou moeten zien, hoe goed je in je werk zou moeten zijn, hoe je huis eruit zou moeten zien enz, enz…
Dus dan verwacht je van jezelf dat je elke dag gezond eet en leef, altijd lief bent voor anderen, alle tijd en aandacht hebt voor anderen ( altijd ), altijd vrolijk en optimistisch bent. Dan verwacht je van jezelf dat alle dagen je huis er als een vtwonen magazine eruit ziet ( schoon, opgeruimd, netjes en gestyled ). Ook verwacht je van jezelf dat je fantastisch leuk werk hebt, er goed in bent en elke dag gewaardeerd word. Daarnaast verwacht je dat je de tijd en aandacht voor jezelf hebt om er elke dag leuk en goed uit te zien…
En nog een heel lang lijstje meer…..
Als mijn verwachtingen dan niet kloppen met de realiteit ben ik teleurgesteld in mezelf.
En soms zelfs zo teleurgesteld in mezelf dat ik mezelf wijsmaak dat ik niet goed genoeg ben….

Dan komen ook nog eens de verwachtingen naar anderen toe.
Dat je familie en/of vrienden er zijn op de momenten dat je vind dat ze er voor jou zouden moeten zijn, in aandacht of hulp. Want als je altijd alles alleen en zelf probeert te doen, niet snel om hulp vraagt, maar dat op een gegeven moment wel doet wil ( verwacht ) je ook dat ze er zijn.
Je wilt ( verwacht ) dat ze jou accepteren helemaal zoals je bent. Of je partner daar verwacht je helemaal van dat diegene je altijd accepteerd zoals je bent, onvoorwaardelijk van je houd. Jou laat zien dat jij de enige fantastische partner bent. De liefde je altijd laat zien en voelen, helemaal op de momenten dat jij het er meest behoefte aan hebt.
De wil ( verwachting ) dat je kinderen zich altijd gedragen zoals jij wilt dat ze zich gedragen….
Wha ha ha dat is helemaal een goeie gedachten kronkel.
Kids zijn kids….

Zoveel kleine en grote verwachtingen die maken je vanalles wijs. Je gedachtes ( verwachtingen ) kunnen je dan teleurstellen….
Teleurstelling is dus kijken naar wat jij van jezelf of een ander had verwacht. En is deze verwachting wel zo realistisch????

Door meer bij jezelf, je gevoel te blijven is er minder verwachting dus minder teleurstelling…
Meer bij je gevoel blijven kan je op allerlei manieren bereiken. Wat goed of lekker werkt is voor iedereen verschillend.

Een wandeling buiten ( in de natuur ), muziek luisteren, sporten, dansen, vissen, tekenen, werken, stofzuigen, een rondje op de moter, koken, schrijven, tuinieren, muziek maken, foto’s maken, yoga of een meditatie…..
Er is zoveel mogelijk om even je hoofd leeg te maken, even niet ( teveel ) te denken en verwachtingen in je hoofd te maken.
Geen verwachting = geen teleurstelling…

Je bewust zijn dat je verwachtingen hebt dan kan je het loslaten en gewoon genieten van wat nu is, laten zijn wat nu is…
Voel…. laat de liefde stromen in jezelf dan is alles goed zoals het nu is.